Gitme
figan düşer denizlere sular çekilir
yağmur yağmaz vahalardan kirpiklerime
bir rüzgar hıçkırır tenhada, bir dal kırılır
boynunu büker sabah kervanları kelebekler ölür

gitme
bir yıldız küser göğüne, içini çeker bir çocuk
şaşırır yönünü rüzgarlar
bütün pınarların suyu çekilir
solar nazlı çiçekleri kalbimin, üzülürüm

gitme
öksüz kalır içimdeki imge dağları
saçlarını öpen seher yeli, çoban yıldızı
bir daha turnalar geçmez, bülbüller ötmez
çiçekler açmaz bahçemde ah be gülüm

Gitme
acılara mahkum olur yüreğim
ardında fırtınalar kalır, ayrılıklar, anılar, yanlızlıklar
boynu bükük aşklar, gözü yaşlı şarkılar
alışamam yokluğuna, yokluğun ölüm

gitme
içimdeki bütün vagonlar devrilir
bir kar yağar istasyonlara, üşürüm

gel gitme sevgilim terketme beni
umutsuz çaresiz bekletme beni

gitme
bütün ormanlar ateşe verilir
kuşlarda gider bu kent de, ölürüm

gitme kal
menevşeler açsın dağlarda
sevince dönüşsün gökyüzü
iki çığlık arasında bırakma beni ah gülüm
yokluğuna alışamam yokluğun ölüm. 

                                                   

                                                                     -alıntı-

Seni artık düşünmemeliydim sevgili bu gece son olmalıydı...Sigaramın üzerine adını yazdım,o bitince sende bitecektin...O tükendi söndü ama sen içime ciğerlerime yerleştin be sevdiğim...Daha kötü oldum içime oturttum seni,ciğerlerime gitmesi gereken katran sol yanıma çöreklendi!!!

Üzüntüm bundan be sevdiğim giden gençliğim olaydı da sen yanımda olaydın!!!Bak o zaman bu kadar koyar mıydı hiç?

Onu çok özledim görmek istiyorum derse

Ayakları tutulmuş gelemezmiş desinler

Bir mektup yazayım af dileyeyim derse

Gözleri kör olmuş okuyamazmış desinler

Hala ağlıyor mu derse

Gözpınarları kurumuş ağlayamazmış desinler

Peki şimdi nerede derse

O çoktan öldü desinler

Mezarına gideyim gülle süsleyeyim derse

Mezarını otlar süslemiş desinler

Neydi neden öldü derse

Sebebini o bilir desinler

Size söylediği son söz neydi derse

SENİ ÇOK AMA ÇOK SEVİYORMUŞ desinler...

SENSİZLİĞE BİR KALA ELİM KOLUM BAĞLI KALDIM

BİLMEZSİN ÖNÜNDE BU CAN NELERİ YAKAR

DİLİMİM UCUNDA GİTME DUR DESEM

YA GÜLÜP GEÇERSEN!!!

SÖYLEYEMEM

...........

Mutlu olmayı yarına bırakmak karşıya geçmek için nehrin durmasını beklemeye benzer.Oysa nehir asla durmaz..Karanlık gecelerde önemli değildir yıldızları görebilmek önemli olan gündüzü görebilmektir.Aşık olmak önemli değildir önemli olan ömür boyu sevebilmektir...

Sensiz çareye koşulmuyor gülüm...Nedendir, şu anlamsız gecede, gözlerinde beliren yıldızlar parlak değil... Sevgi... Sevginin nasıl bir varlık olduğunu anlayabildin mi? Bu anlamı sana anlatmayı çok isterdim... Bahtına küs! Gönlüm buna müsaade etmiyor. Neden mi? Bana boş verdiğin gibi boş ver ki o da bana kalsın. Kalsın ki hasretim çoğalmasın. Yüreğim dağlanmasın ve ben bendeki seni bitirmeyeyim... Farkında mısın? Satırlarım gibi bahtım da karışık, saçların gibi hayatım da karışık!..Nasıl yaşadığımı asla bilemezsin!.. Öyle sabahlarım var ki tarifsiz çilelere aşık olmuş.. İşte o sabahlarda güneş doğmadan önce bakışlarımı semaya götürüyorum... Seni çizmek istiyorum mavi göklerde... Ama olmuyor, beceremiyorum gülüm... Yalnız gözlerin çizilmedik kalıyor... Yoksa benim için ağlıyor musun?.. Sakın! ağlama gül yüzlüm. Sakın zannetme ki ben seni düşünmüyorum... Sanma ki; ben seni anmıyorum veya özlemiyorum... Ben bunları yaşamazsam o uykularım içinde seni sevenin gördüğü rüyalar var ya... İşte onlar beni rahat bırakmaz, elleri kement gibi yakama yapışır, sana yeniden yüzlerce kez aşık olurum... Tebessüme bürünürsün hep rüyalarımda... Ah... 0 rüyalar. Şimdi onlar da o kadar uzak ki...Beni yaşayabiliyor musun gül gözlüm!... Göz demişken nasıl anlatıp, tarif edeyim?.. Zeytin karası o gözlerini... Nasıl anlatayım? Şairlerin şiir yazdığı, beni mecnuna çeviren, gören ceylanların kıskanacağı, gözyaşının imrenip de gözlerine sırf dokunmak için aktığı o gözlerin... 0 gözlerin... Bunu da geçmek zorundayım. Neden diye sakın sorma!.. Sonra beni ben olarak bulamazsın... Bazen değil çoğu kere düşünürüm. Acaba her şey boş mu, veya basit bir yalan mı? Her ikisinde de karşıma sen çıkarsın... İşte o zaman gözlerimin önüne tek tel saçın çıkıverir. Ne varsa senin olmadığın mazimde, o tek tel saçına asarım. Çığlık çığlığa kaybolurlar. Ve senli mazim başlar. Düşünmek bile ayrı bir tat verir. Ne nedir? Nasıldır? Ve hatta seni de unuturum... Mecnunun ;leylasına takılırım... Gözyaşı bana bakar, ben gözyaşına... Ümitler biter ve şaşkın dilimde bir dua başlar. Bitmez; Mevla, Mevla, Mevla ve Sen...Ürpermeye başlarım... Rüyalar, uykular çıldırır bent bent... Duygular derbeder, düşünceler serseri, ızdırab tam ızdırab. Gözyaşım şakağımdan kayar gider sana doğru. Ve zaman durur. Hayal viranemde bulurum kendimi... Dilim öyle bir of çeker ki. Kurur düşlerim, gözlerimdeki yanardağlar söner, gözbebeğindeki fırtınalara tutulurum... Mızrap amansız değer yüreğimin tellerine... Alınların aşındırdığı seccade duyar da sen duymazsın...Senden ayrı, senden uzakta. Gönül acıyla bir oluyor. Kalbinden sürgün mü oldum ne? Duyamıyorum sesini. Sahi nerelerdesin? Ben hayal ikliminde dahi kurumuş gülün sahibi... Sana dünyanın en güzel hediyesini veriyorum.

Seni sana bırakıyorum...Bahtın açık olsun!

Yeşildi dünyam, maviydi.. birde kahverengiydi...
Beni bir ürkek ceylanlar tanırdı, birde çingene serçeler...
Yalnız kuşların sesi gelirken kulağıma, birde kavak yapraklarının...

Sen;
Durgunluğuma düştün...
ve büyüdün içimde büyüdün, büyüdün;
Sudaki halkalar gibi.

Yeşildi dünyam, maviydi...
Bir de kahverengiydi; Sen, bana düştüğünde!..
Bakışların, kendi ortasından büyüyen sıcak halkalar gibi iç içe yayıldı içimde...

Hoşgeldin, dedim.
Hoşgeldin sıcağım.
Hoşgeldin salıncağım!

Ve savruldu başım uzun bir iple dalına bağlanmış gibi..
Savruldum;
Senden sana doğru!
Beni, sadece ürkek ceylanlar tanırken birde çingene serçeler...
Ve ben, yalnız kuşlarla, kavak yapraklarının sesini tanırken...
Sen;
Durgunluğuma düştün...
Ve büyüdün içimde büyüdün, büyüdün;
sudaki halkalar gibi.

Sen;
Sessizliğime düştün...
Sen;
Kimsesizliğime düştün...
Belki de onun için böyle büyüdün içimde;
Sudaki halkalar gibi!


Muammer ERKUL
_________________

 Sana ; 'Yarınlarıma bugünden HOŞGELDİN demek isterdim!!!

AMA YİNE GEÇ KALDIM :)

Seziyorum ki kaçacaksın..
Yalvaramam koşamam
Ama sesini bırak bende
Biliyorum ki kopacaksın
Tutamam saçlarından
Ama kokunu bırak bende
Anlıyorum ki ayrılacaksın
Cok yıkkınım yıkılamam
Ama rengini bırak bende
Duyumsuyorum ki yiteceksin
En buyuk acım olacak
Ama ısını bırak bende
Ayrımsıyorum ki unutacaksin
Acı kursun bir okyanus
Ama tadını bırak bende
Nasıl olsa gideceksin
Hakkım yok durdurmaya
AMA KENDiNi BIRAK BENDE

 aziz NESİN

Erzurum'da 

kar düştü bu sabah,
yanlızlığınla bende beyazlara büründüm.
sızladı yüregim sensiz ama ağlamadım..
yürümek istedi canım karlı sokaklarda,
ve yürüdüm sensiz...
kaybolamaya doğru koyuldum belkide.
hiç bilmediğim sokaklarda yürüdüm.
tabiatın sakladığı gizemi aramıyordum bu sabah
seni bulmaya koyuldum ...
gidebileceğin her durakta bekledim
ya da beklediğimi sandım çıldırdım 
haykırdım ve ağladım..
işte ilk ağlayışımı bu durakta sensiz tattım...

..................................

LEYLÂ ile MECNÛN

Mecnun, bir kabile reisinin dualar ve adaklarla dünyaya gelmiş olan Kays adlı oğludur.
Okulda bir başka kabile reisinin kızı olan Leyla ile tanışır.
Bu iki genç birbirlerine aşık olurlar. Okulda başlayıp gittikçe alevlenen
bu macerayı Leyla'nın annesi öğrenir.
Kızının bu durumuna kızan annesi, kızına çıkışır ve bir daha okula göndermez.
Kays okulda Leyla' yı göremeyince üzüntüden çılgına döner,
başını alıp çöllere gider ve Mecnun diye anılmaya başlar.

Mecnun' un babası, oğlunu bu durumdan kurtarmak için Leyla'yı isterse de Mecnun
(deli, çılgın) oldu diye Leyla' yı vermezler. Leyla evden kaçarak, Mecnun' u çölde bulur.
Halbuki o, çölde âhular, ceylanlar ve kuşlarla arkadaşlık etmektedir ve
mecâzî aşktan ilâhî aşka yükselmiştir. Bu sebeple Leylâ' yı tanımaz.
Babası Mecnûn' u iyileşmesi için Kâbe' ye götürür.
Duâların kabul olduğu bu yerde Mecnûn,
kendisindeki aşkını daha da arttırması için Allahü Tealâya duâ eder:

"Ya Rab belâ-yı aşk ile kıl âşinâ beni
Bir dem belâ-yı aşkdan etme cüdâ beni."

Duâsı neticesi aşkı daha da çoğalır ve bütün vaktini çöllerde geçirmeye başlar.
Diğer tarafta ise Leylâ da aşk ıstırabı içindedir.

Bir zaman sonra âilesi, Leylâ' yı İbn-i Selâm isimli zengin ve îtibârlı birine verir.
Ancak, Leylâ kendisini bir perinin sevdiğini ve eğer kendisine dokunursa ikisinin de
mahvolacağını söyleyerek İbn-i Selâm' ı vuslatından uzak tutmayı başarır.

Mecnûn, çölde, Leylâ' nın evlendiğini arkadaşı Zeyd' den işitince çok üzülür.
Leylâ' ya acı bir sitem mektubu gönderir.
Leylâ da durumunu bir mektupla Mecnûn' a anlatır.
Kendisini anlamadığından dolayı o da sitem eder.

Bir müddet sonra Mecnûn' un âhı tutarak İbn-i Selâm ölür. Leylâ baba evine döner.
Bir çok tereddütten sonra her şeyi göze alarak, Mecnûn' u çölde aramaya başlar.
Fakat Mecnûn, dünyadan elini eteğini çekmiş ilâhî aşk yüzünden Leylâ'nın
maddî varlığını unutmuştur. Leylâ, çölde Mecnûn' u bulduğu hâlde, Mecnûn onu tanımaz.
Leylâ onun erdiğini anlarsa da yine onsuz yaşayamaz. Hastalanıp yataklara düşer.
Kısa zaman sonra da ölür. Mecnûn, Leylâ' nın ölüm haberini öğrenir.
Gelip mezarını kucaklar, ağlayıp inler;

"Ya Rab manâ cism ü cân gerekmez
Cânânsuz cihân gerekmez."

Der, kabri kucaklayarak ölür.

Bir müddet sonra Mecnûn' un sâdık arkadaşı Zeyd rüyasında,
Cennet bahçelerinde birbiriyle buluşmuş iki mesut sevgili görür.
Bunlar kimdir? diye sorunca, derler ki:
"Bunlar Mecnûn ile onun vefalı sevgilisi Leylâ' dır. Aşk yoluna girip temiz öldükleri,
aşklarını dünya hevesleriyle kirletmedikleri için burada buluştular."

Sen uyurken seni ne çok özlediğimi

Seni ne çok sevdiğimi söyledim bu gece

Melekler fısıldadı mı kulaklarına?

Yüreğimi bıraktım yastığının altına hissettin mi?

Sen uyurken,

Gecelerle dertleştim...

Yıldızlara anlattım herşeyi,

Söylediler mi seni nasıl sevdiğimi?

Sen uyurken

Özlemlerimi söyledim,

Dinledi beni gökyüzü.

Gözlerimden süzülen hasret damlaları,

Islattı mı yüreğini?

Sen uyurken,

Sevgileri yağmur gibi yağdırdım üzerine.

Binlerce öpücük kondurdum dudaklarına,

Usulca okşadım o kara saçlarını

Hissettin mi?

Sen uyurken,

Allahtan mutlu olmanı diledim...

Bütün güzellikleri,sevdaları,sevgileri,

Bir deli buluta yükledim,

Yolladım sana geldiler mi?

Sen uyurken sensizlik düşüncesi mıh gibi saplandı gönlüme

Uykularım meçhule yol aldı,koştum yakalayamadım

Sen uyurken geceler iyiden iyiye uzadı da

Güneşi doğacağını hiç düşünemedim

Bir ben sonlandıramadım o zifiri karanlık geceyi

Sensizlik nöbetlerindeyken gün ağardı

Zaman sonlandırdı gecemi

Silkelenip etrafa baktığımda

Sigaram bitmişti ben bitmiştim

Ama içimde ki seni bir türlü bitirememiştim...

   İnanamadım gideceğine üstüme bile almadım sensizliği...Kötü bir şaka,sana söylediğim yalana karşı misilleme yapacaksın ve sonunda bana geleceksin sandım...Sordum SUSTUN...İşte o zaman bende sustum...Ay,gece ve yıldızlarda sustu...Haklıydın sen kendinden geçebilmişken benden vazgeçmen o kadar da zor değildi...Ve şimdi anladım ki sen önce benden geçmişsin!!!Senin canın sağolsun be şirinem,varsın benim de kalbim paramparça olsun...

   Beni hiç anlamadın anlayamazsın...İşte gitmek zamanı haydi uğurlar  ola....Sen giderken bir bardak su yetmeyecekte arkandan baraj kapakları açacağım...Boşver senden sonra varsın sel gelsin Kayseri havaalanına kimi ırgalar ki...

Gitme

Bir mayıs yangınıydı yüreğimizdeki
Bir dokunsalar yaremize benzimiz sararacak
Bitmeyen hasret damlalarıydı gözlerimizdeki
Sarı yapraklı nehirlere karışacak.

Ani bir rüzgar eseniydi ayrılık
Bakışlarımızda güz çiçeği sevinçleri saklarken
Vuslat kokulu nefeslerimizle ılık
Soğuk karanlıklarda ellerimizi yoklarken.

Ya şimdi gitmeliydin buralardan
Ya da sonsuza dek yanımda kalmalıydın
Kaçırmadan saçlarını ayrılık rüzgarlarından
Ezelden ecele hep yanımda olmalıydın.

akşam geçkini düşer buralara yağmur
Ve yanlızlık daha bir çelilmez olur
Umutlarım ıslak yapraklar arasında kaybolur
Sabahları buğulu guneş yüzüme gülmez olur.

Gitme yağmurlar seni bekler
Islak saçlarında aşkı tatmak için
Gitme yanlız ellerim soğuk akşamlara titrer
Sıcacık ellerini yüreğime katmak için

İNAN Kİ MANZARANIN BİLE TADI KALMAYACAK SENDEN SONRA!!!

Umutlarım derdin ya ceylan gözlüm

İşte onları bu gece

Uçsuz bucaksız semada çarmıha gerdim...

Yıldızlar yine göz kırptı bana

Gece kuşları sitemli sitemli öttü

Saatin tik-takları alıp götürdü beni,

Başka diyarlara...

Sigaramın dumanı hasret halkaları çizdi yine

Her gece bir sabaha gebe derler ya

Bu gece acılara gebe herhalde

Acıdan olacak umutlarımı çarmıha gerdim

Umutlarıma öyle acılar çektirdim ki,

BİR YANA BEN DÜŞTÜM,

BİR YANA SEN...

Ne ben seni kaldırabilecek kadar cesurdum

Nede sen beni tutabilecek kadar özgür!!!

    Birileri birşeyleri elde etmek için çaba harcamıyor,birileri çaba harcasada bir şeyler elde edemiyor.Yani hayat anlayabilmekten çok uzak.Yaşamak istediğin gibi yaşama şansına sahip olamıyorsun...Şartlarını istesende değiştiremiyorsun...Alınyazına çakılmış bir yazı var ve mümkünatı yok değiştiremiyorsun!Çaresiz her şeyini teslim ediyorsun alınyazına...Sıra beklemeye geliyor...Bekliyorsun ki o seni nereye götürürse oraya gidesin...

EDALIM,ŞİİR YÜREKLİM,UĞURUM;

AYRILIĞI BİLE BİZİM YERİMİZE ALINYAZIMIZ SEÇİYOR!!!

   Seanaristi oluyor bizim tutkuyla başlayamadan hüzünlü biten aşkımızın...Bizede sessizce yazılanı oynamak düşüyor...Sen sevdiğiyle değilde başkasıyla evlenen Türkan ŞORAY,ben ise seni unutmak için daldan dala konan Kadir İNANIR oluyorum...Mutlu bir son olur mu bilmiyorum artık?Ama inan ben o sayfaları oynamak için aynı heyecenla ve sabırla bekliyorum!!!

KAYBETTİĞİM İLK ŞEY DEĞİLDİ BU ÖMRÜM BOYUNCA

LAKİN HERŞEYİM,TUTUNDUĞUM SENDİN,SON KAYBIM SEN OLDUN